Is Temu betrouwbaar?

Laten we beginnen met de angst onder de vraag, want die gaat meestal niet echt over Temu — het is de zorg dat je betaalt en er aan de andere kant niets bestaat. Die kan ik wegnemen. Temu wordt beheerd door PDD Holdings, een multinationale handelsgroep die op de Nasdaq wordt verhandeld onder het symbool PDD. Vluchtige oplichters dienen geen gecontroleerde jaarrekeningen in bij Amerikaanse toezichthouders en verantwoorden zich niet aan beursgenoteerde aandeelhouders. Wat Temu verder ook is, het is een echt bedrijf met een echt adres in de bedrijfswereld.

PDD Holdings bezit ook Pinduoduo, een van de grootste winkelapps in China. Die familieband doet er later in dit stuk toe — er is een hoofdstuk over Google en malware waar ik in het gedeelte over de app op terugkom — maar voor de basale vraag „bestaat dit bedrijf?” is het antwoord nadrukkelijk ja.

De schaal is moeilijk te overdrijven. In mei 2024 wees de Europese Commissie Temu aan als een „Zeer Groot Onlineplatform” onder de Digital Services Act, nadat Temu zelf meer dan 45 miljoen maandelijkse gebruikers in de EU had opgegeven. Die aanwijzing is geen compliment; het is een juridische categorie die de strengste platformverplichtingen van de EU in werking stelt, waaronder de plicht om het risico van namaak, onveilige of illegale producten te beoordelen en te verlagen. Temu is groot genoeg dat Brussel het in de gaten houdt zoals het Google en Meta in de gaten houdt. En zoals je zult zien, is het toezicht opgevoerd.

Ja — op basis van het bewijs dat ik vertrouw, gebeurt dat echt. De helderste test die ik heb gezien is van Reviewed, de producttestafdeling van het USA Today-netwerk: ze plaatsten een bestelling met meerdere artikelen en alles arriveerde op tijd en in werkende staat. Hun oordeel over de vraag of je ontvangt wat je bestelde was, in hun woorden, „In onze ervaring, ja.” Dat komt overeen met het bredere patroon — de gebruikelijke klacht over Temu gaat niet over lege brievenbussen.

Het papierwerk rond kopersbescherming is guller dan je bij deze prijzen zou verwachten. Temu's officiële beleid staat retouren toe op de meeste artikelen binnen 90 dagen na aankoop (elektronica varieert, ongeveer 45 tot 90 dagen afhankelijk van de verkoper). De eerste retour op elke bestelling wordt gratis verzonden; latere retouren uit dezelfde bestelling kosten een kleine vergoeding. Terugbetalingen naar je oorspronkelijke betaalmethode worden opgegeven op 5 tot 14 werkdagen — tot 30 in het slechtste geval — en sneller als je in plaats daarvan Temu-tegoed accepteert, wat ik zou vermijden tenzij je zeker weet dat je er weer zult winkelen.

In de praktijk melden kopers vaak dat Temu kleine claims snel oplost, vaak door een paar euro terug te betalen zonder het artikel terug te vragen — een gadget van twee euro over een heel continent versturen kost meer dan de gadget, en Temu lijkt dat te weten. De wrijving die mensen vaak melden duikt op bij grotere claims: trager heen-en-weer, meer foto's gevraagd, meer volharding vereist. En aan de leveringskant duren artikelen die vanuit China worden verzonden doorgaans een week of twee, met af en toe een pakket dat volledig afdwaalt — precies wanneer dat kader van aankoopbescherming zijn waarde bewijst.

Hier stop ik met je geruststellen. Op gewone kwaliteit is Temu een loterij bij ontwerp. Zelfs de overwegend positieve test van Reviewed vond een bluetoothspeaker met hoorbare ruis en een massagepistool dat naast premiummodellen te weinig kracht had — naast een namaak geïsoleerde fles die in hun thermische tests overeenkwam met de merkversie, tegen een fractie van de prijs. Dat is de Temu-ervaring in één bestelling: sommige artikelen presteren absurd boven hun prijs, sommige functioneren nauwelijks, en de aanbiedingsfoto's vertellen je niet welk is welk. Kopers melden vaak inconsistente maatvoering bij kleding, producten die er op het scherm beter uitzien dan in de hand, en dingen die werken bij aankomst maar niet lang meegaan.

Op veiligheid is het ernstiger dan een schouderophalen. Op 28 mei 2026 beboette de Europese Commissie Temu met €200 million onder de Digital Services Act wegens het niet naar behoren beoordelen van het risico van illegale producten op zijn marktplaats. Wat me bijblijft is hoe de Commissie daar kwam: haar onderzoekers voerden een mystery-shoppingoefening uit — waarbij ze daadwerkelijk producten van de site kochten — en ontdekten dat een zeer groot aandeel van de opladers die ze testten basale veiligheidstests niet doorstond, en dat een groot aandeel van het geteste babyspeelgoed middelhoge tot hoge risico's inhield: chemicaliën boven de wettelijke limieten, of kleine onderdelen die konden loslaten en een kind konden doen stikken. Dat is geen activistenpamflet; dat is het eigen handhavingsdossier van de EU.

De Europese consumentenkoepel BEUC kwam in februari 2025 tot een vergelijkbare conclusie, door producttests van nationale consumentenorganisaties in heel Europa te bundelen en te concluderen, in hun woorden, dat „Temu een toegangspoort is voor gevaarlijke producten in Europa.”

Er is ook de verkoopmachinerie zelf. In november 2024 stelde het EU-netwerk van nationale consumentenbeschermingsautoriteiten Temu formeel in kennis van praktijken die zij als schendingen van het EU-consumentenrecht beschouwen: nepkortingen, druk-verkoop met valse claims over lage voorraad en aftellers, een „draai aan het geluksrad”-poort alleen al om de winkel binnen te komen, onvolledige of onjuiste informatie over je wettelijke retour- en terugbetalingsrechten, vermoedelijk niet-authentieke recensies, en moeilijk te vinden contactgegevens. Als je ooit het gevoel hebt gehad dat de site is ontworpen om je op te jagen — de timers, de draaiende raderen, de prijzen die gisteren zogenaamd drie keer zo hoog waren — dan delen Europese toezichthouders formeel je vermoeden.

Ook een woord over merken: rechtszaken van Amerikaanse staten beweren wijdverbreide merkimitatie op het platform — de procureur-generaal van Nebraska noemde imitatie van lokale merken en universiteiten, en de rechtszaak van Arizona noemde sportteams. Dat zijn beschuldigingen, geen rechterlijke bevindingen, maar de praktische regel heeft geen rechtszaal nodig: een herkenbare merknaam voor een onwaarschijnlijke prijs op Temu is vrijwel zeker niet het echte.

Mijn eigen winkelregel na dit alles is eenvoudig. Temu is voor risicoloze spullen — de ladeorganizer, de telefoonstandaard, de knutselspullen, de tuinhandschoenen. Niets dat in een stopcontact gaat. Niets dat in of nabij de mond van een baby gaat. Niets waarbij een defect meer kost dan het artikel deed.

Er is ook een toeleveringsketenvraag die ik niet voor je kan oplossen: een Amerikaans congresrapport uit 2023 stelde vast dat Temu in wezen geen systeem had om te verzekeren dat zijn goederen voldoen aan het Amerikaanse invoerverbod op producten van dwangarbeid. Temu zegt dat zijn verkopersvoorwaarden dwangarbeid verbieden.

Dit is Temu's zwaarste controverse, en ik wil het zorgvuldig uiteenzetten, want het is gebouwd op beschuldigingen, niet op vonnissen. In juni 2025 klaagde de procureur-generaal van Nebraska Temu aan, met de bewering dat de app „heimelijk malware installeert die de beveiliging van het apparaat omzeilt” en zichzelf brede toegang tot de telefoons van gebruikers verleent — en met de stelling dat de Chinese wet bedrijven als Temu zou verplichten gebruikersgegevens op verzoek aan de Chinese overheid te overhandigen. In december 2025 meldde Fortune dat Arizona ten minste de vierde Amerikaanse staat werd die aanklaagde, na Arkansas, Nebraska en Kentucky, met de bewering dat de app gevoelige gegevens verzamelt zoals gps-locatie en lijsten van je geïnstalleerde apps zonder toestemming, en dat de code ervan componenten bevat die op malware of spyware lijken. Temu betwist alles, en geen van deze beweringen is voor de rechter bewezen.

Er is één stuk vaststaande geschiedenis dat de beweringen moeilijk volledig weg te wuiven maakt: Temu's zusterapp Pinduoduo — hetzelfde moederbedrijf — werd in 2023 door Google uit de Play Store geschorst nadat versies die buiten de Play Store werden verspreid malware bleken te bevatten, zoals gemeld door Krebs on Security. PDD betwistte de beschuldigingen, en Google zei dat het verbod Temu zelf niet trof. Neem dat voor precies wat het is: context, geen bewijs.

Mijn middenweg, en wat ik mijn vrienden echt vertel: sla de app over. Praktisch alles wat Temu verkoopt is beschikbaar op temu.com in een gewone browser — je verliest misschien een enkele app-exclusieve coupon, een ruil die ik graag zou maken — en een website kan simpelweg niet bij de delen van je telefoon die een geïnstalleerde app wel kan bereiken. Betaal met een creditcard of PayPal in plaats van betaalgegevens op te slaan, en je hebt het grootste deel van het realistische nadeel weggenomen terwijl de advocaten ruziën.

Nu het deel dat ik beleef. Temu is geen ver Amerikaans verhaal in Griekenland — het runt een aparte Griekse etalage, en het volume is verbluffend: eind 2025 meldde To Vima schattingen dat Temu en Shein binnen ongeveer een jaar 15 tot 20 procent van de Griekse onlineverkopen in kleding, schoenen en consumptiegoederen hadden veroverd, met 70.000 tot 80.000 pakketten per dag die vanaf Chinese platforms in Griekenland arriveren — ongeveer 15 procent van alle dagelijkse zendingen in het land. Wat je er ook van vindt, je buren winkelen er al.

Eerst de douane, want dit is onlangs veranderd en het meeste advies dat je online vindt is nu verouderd. Op 1 juli 2026 veranderden de EU-regels voor e-commerce-invoer van geringe waarde, en kwam er een einde aan de oude rechtenvrijstelling die die pakketten zo moeiteloos maakte. Ik citeer hier bewust geen cijfers — dit is precies het soort detail dat verschuift, en ik stuur je liever ergens heen waar we het geverifieerd en actueel houden: de gids in de gids voor invoerrechten en btw legt uit wat de verandering betekent voor een Grieks adres, en de rekentool voor invoerkosten vertelt je wat een bestelling daadwerkelijk kost bij aankomst. Euronews meldt ook dat onder het nieuwe regime platforms als Temu „geachte importeurs” worden — juridisch verantwoordelijk voor de veiligheid van de producten die ze de EU binnenbrengen — en dat versterkte grenscontrole sommige leveringen kan vertragen.

Het praktische goede nieuws: Temu int over het algemeen de Griekse btw en, sinds de regelwijziging, de invoerheffingen bij het afrekenen, volgens brancheberichten — dus de prijs die je bij het afrekenen goedkeurt zou de volledige eindprijs moeten zijn, zonder een „losgeld”-briefje van de koerier aan je deur. Toch veranderen afrekenprocessen, dus werp een blik op de kostenregels bij elke bestelling in plaats van het als vanzelfsprekend te nemen.

Je EU-consumentenrechten reizen mee met de aankoop. Sinds december 2024 vereist de Algemene Productveiligheidsverordening van de EU dat een in de EU gevestigde marktdeelnemer verantwoordelijk is voor de naleving van de productveiligheid op marktplaatsen die aan EU-consumenten verkopen, en de EU-consumentenbeschermingsautoriteiten verweten Temu specifiek dat het onvolledige of onjuiste informatie toonde over de wettelijke EU-retour- en terugbetalingsrechten. De conclusie die ik zou onderstrepen: je rechten bestaan ongeacht wat de retourpagina van de site suggereert — maar je moet er misschien voor duwen om ze te gebruiken.

Levertijden, eerlijk gezegd: artikelen die in Temu's Europese magazijnen liggen, komen het snelst aan; pakketten rechtstreeks uit China duren doorgaans een tot twee weken of meer, en kopers melden vaak een langere staart naar de Griekse eilanden. Temu toont een laatste-leverdatum bij het afrekenen en heeft, op het moment van schrijven, tegoeden geadverteerd wanneer het die mist, wat op zijn minst betekent dat de belofte is opgeschreven.

Nog één eerlijke opmerking, aangezien dit mijn site is: je zult Temu niet in een OroScout-zoekopdracht vinden — het is niet een van onze winkels, en het betaalt ons niets. Maar AliExpress dekt een zeer vergelijkbaar fabrieksdirect assortiment met vergelijkbare EU-invoerafhandeling, en het is hier doorzoekbaar. Als je een tweede prijs wilt, is hetzelfde product meestal te vinden via zoek het op OroScout — AliExpress betaalt ons een commissie, en daarom vertel ik je dat in dezelfde zin. AliExpress betaalt ons wél een commissie, precies daarom vertel ik je dat in dezelfde zin.

Betrouwbaar? Ja. Temu is een echte marktplaats gerund door een echt, beursgenoteerd bedrijf, je bestelling komt vrijwel zeker aan, en de terugbetalingsmachinerie werkt oprecht, vooral bij kleine claims. Het is geen oplichterij.

Maar „geen oplichterij” is een lage lat, en Temu haalt de hogere niet. De EU heeft het beboet met €200 million wegens het niet naar behoren beoordelen van het risico van illegale producten op zijn marktplaats — nadat de eigen mystery shoppers van de Commissie artikelen kochten die veiligheidstests niet doorstonden. Europese consumentenautoriteiten hebben formeel bezwaar gemaakt tegen hoe het verkoopt — wat zij omschrijven als nepkortingen, afteldruk, en de radraaipoort. Ten minste vier Amerikaanse staten voeren rechtszaken over wat de app naar verluidt op je telefoon doet, beschuldigingen die Temu ontkent en die onbewezen blijven. Niets daarvan beschrijft een winkel waaraan ik mijn hele portemonnee zou toevertrouwen.

Dus mijn oordeel is voorwaardelijk: gebruik Temu zoals je een straatmarkt zou gebruiken in een stad die je niet kent. Goedkope, risicoloze, niet-veiligheidskritische dingen — via de website, niet de app — met de landingskosten en je EU-rechten gecontroleerd voordat je betaalt. Sla de opladers over, sla alles voor baby's over, sla alles met een merknaam over. Als het artikel ertoe doet, koop het dan ergens met meer verantwoording.

Volledige openbaarmaking, nog één keer en onomwonden: Temu betaalt OroScout niets, en AliExpress en Shein — beide genoemd op deze site — betalen ons commissies op aankopen via onze links. Dit oordeel zou precies hetzelfde lezen als het andersom was; de dag dat dat ophoudt waar te zijn, heeft deze site geen bestaansreden.